Het gebeurt niet elke dag dat er een promotie in mijn vakgebied de homiletiek (preekkunde) plaatsvindt, maar gisteren was dat het geval. Op uitnodiging toog ik naar Kampen waar aan de (vrijgemaakte) Theologische Universiteit collega Kees van Dusseldorp promoveerde op een studie naar de mogelijkheden van de verhalende 
prediking. Narrativiteit heet dat in de wetenschap, maar dat woord werd bij mij thuis niet herkend toen ik aan de avondmaaltijd vertelde hoe mijn dag was geweest.
Het was een mooie promotie, in de mooie bovenzaal van de Broederkerk, met een uitstekend verweer van de nieuwe doctor tegen de hier en daar pittig kritische vragen. Zijn benadering is in eigen kring niet onomstreden, want als je de Bijbel en in het spoor daarvan de preek gaat benaderen als een verhaal, waar blijft dan de objectiviteit en de normativiteit, zaken die in orthodox gereformeerde kring tamelijk hoog staan genoteerd.
Als ik zijn studie helemaal heb gelezen (en verwerkt) kom ik er graag nog een keer op terug. Wie nu al meer wil weten, kan het boek zelf lezen (Preken tussen de verhalen) of het interview met de promovendus in het ND nalezen.