Het inmiddels teruggetrokken Kroningslied is een fiasco geworden. Dat had je natuurlijk aan kunnen zien komen, als je veronderstelt dat een lied bij elkaar gebricoleerd kan worden door zoveel mogelijk mensen een regel aan te laten leveren. Of is dat gemakkelijke wijsheid achteraf?
Interessant vond ik de analyses. Eerst al toen bleek dat het lied wel erg sterk leunde op het genre Opwekkingslied, inclusief de kreupele taal. Vandaag lees ik hoe in Trouw de oorzaak voor het debacle wordt gezocht in de botsing tussen hogere en lagere cultuur. Een onderscheid dat volgens sommige sociologen overigens steeds dominanter wordt.
Ondertussen lees ik het pas verschenen boekje Verbindend vieren dat eigenlijk precies over dit soort vragen gaat, maar dan in verband met de eredienst. Hoe kunnen verschillende stijlregisters en vormen een verbindend geheel vormen? Hoe kan de eredienst van morgen (jonge) mensen aanspreken? Wat is daarin de rol van de traditionele preek?
Als ik het boek uit heb, zal ik er hier iets meer over zeggen.
Leuk om vanmorgen in de mailbox een berichtje te vinden van iemand die in Canada naar de dienst van gisteren in onze Zuiderkerk heeft geluisterd. Verbinding?