Van sterrenbeeld ben ik een tweeling. Niet dat ik iets met astrologie of horoscopen heb, maar sinds iemand mij eens verteld heeft dat tweelingen twijfelaars zijn, denk ik dat er toch wel wat in zit.
Ben ik dan een twijfelaar? Dat weet ik niet goed (kijk, hier begint het al). In ieder geval voel ik me zelf niet een besluiteloos type, maar ik herken wel heel goed bij mezelf het dubben, het heen en weer als je voor een bepaalde beslissing staat, de voors en tegens in een discussie. ’t Is niet dat ik geen uitgesproken meningen heb, maar ik probeer toch ook altijd oog te houden voor de andere kant. En alles heeft óók een andere kant…
Is het een karaktertrek, veroorzaakt door mijn (toevallige) sterrenbeeld? Of is je sterrenbeeld juist helemaal niet toevallig?
Misschien is het ook wel een vrucht van mijn filosofische belangstelling. Want, volgens de filosofen Daan Roovers en René Gude, die in de krant hun luistercd’s over de geschiedenis van de filosofie mogen promoten, is filosofie een cursus in het leren twijfelen. Filosofen zijn geneigd om te vragen naar beweegredenen voor iemands mening of handeling. Je wordt gedwongen een pas of twee terug te doen en je eigen drijfveren te onderzoeken. Waarom doe je wat je doet? Waarom vind je wat je vindt? Hun stelling is dat de maatschappij er bij gebaat zou zijn als er meer getwijfeld werd, dan worden er geen ondoordachte beslissing genomen.
De interviewer werpt tegen dat twijfelen tegenwoordig uit den boze is. Beter een foute beslissing dan geen beslissing, zeggen ze in Amerika.
Toch houden de filosofen vol: “Toch is twijfel goed: je stelt het oordeel even uit. Interviewer: Niet te lang dus? Gude: “Nee, je moet efficiënt twijfelen” en dan komt hij met een formulering die ik zo aardig vind, dat ik dit hele stukje heb geschreven om daarbij uit te komen. Gude zegt: “Je moet gericht naar een beslissing toe tobben”.
Ik denk dat ik aan zo’n advies zelf wel wat heb. Misschien geldt dat ook voor u / jou, ongeacht je sterrenbeeld.
Beste schrijver.
Via mijn predikant kreeg ik je overdenking toegezonden.
Ik heb van filosofie geen kaas gegeten.
Maar het verhaal sprak mij wel aan.
Heb altijd wel het gevoel gehad dat er tussen zwart en wit meer kleuren moesten zitten