Na een week vakantie vandaag weer langzaam aan opstarten. Maar begonnen met de dienst van a.s. zondag: liederen uitzoeken, tafelgebed, powerpointpresentatie in de grondverf zetten.
Later op de dag word ik door een mail herinnerd aan enkele regels die ik voor mijn vakantie op verzoek heb gestuurd naar een kerkblad van een naburig dorp, over kerkmuziek. Ik lees de tekst nog eens door:
Als predikant sta je bijna wekelijks voor de opdracht een kerkdienst voor te bereiden. Door de jaren heen is me duidelijk geworden hoe belangrijk de muziekkeuze daarbij is. Predikanten zijn nogal eens geneigd alle nadruk op de preek te leggen, maar voor veel kerkgangers wordt de waardering meer bepaald door de liederen die er worden gezongen. Dus heb ik geleerd altijd met een lekkere meezinger de dienst af te sluiten. Als mensen met een goed gevoel de kerk verlaten, is de behoefte om kritisch te reageren op die matige preek al snel minder groot. Een tweede neiging van predikanten is om de liederenkeuze zorgvuldig af te stemmen op de lezingen en op de preek. Het moet inhoudelijk goed aansluiten. Wij kijken naar de tekst, minder naar de muzikale kwaliteiten van een lied of gezang. Soms levert dat geforceerde situaties op, als de gemeente een weliswaar tekstueel verantwoord maar moeilijk te zingen lied op krijgt. Zoiets doet aan beide kanten afbreuk. Zelf hecht ik aan een zekere liturgische stijl, al valt er eindeloos over te twisten wat dat precies is. De komst van het nieuwe liedboek, maar ook recente liturgische vernieuwingen om bij de viering uit meerdere bronnen en tradities te putten, vormen voor mij als predikant een uitdaging voor de toekomst. Veelkleurig vieren betekent meer muzikale stijlregisters aanboren. Niet blindstaren op teksten en meer rekening houden met de emotionele waarde van muziek. Want niets beroert ons meer dan lekker zingen, en dan niet alleen het laatste lied…
Kennelijk was ik mijn eigen tekst al weer vergeten, want inmiddels heb ik voor zondag weliswaar een swingend slotlied gekozen, maar ook een (onbekend) lied uit Tussentijds (110), omdat het zo mooi aansluit bij de tekst van het gekozen Tafelgebed (Dienstboek 32).
Het is nog geen zondag, dus ik kan het nog veranderen. Doen?