Vandaag de laatste in een serie meditatieve teksten op weg naar Pasen.
Vanavond wordt op veel plaatsen het Paasfeest gevierd met het houden van een Paaswake. Als alles nog donker is, gaat toch al het Licht over ons schijnen: Christus is opgestaan.
Ook bij ons in de Opstandingskerk bent u welkom, aanvang 22.00 uur.
Hoe en waar dan ook, gezegende Pasen! (ds. Bert Altena)
Al eerder (dinsdag) nam ik een fragment over uit het boek Onbelast van Miroslav Volf. Vandaag het vervolg daarop:
“In zijn brief aan de kerk in Korinte doet de apostel Paulus een vreemde uitspraak over de dood van Christus: ‘Eén mens is voor alle mensen gestorven’, schreef hij, ‘waardoor alle mensen zijn gestorven’ (2 Korintiërs 5:14). Omdat Christus onze plaatsvervanger is, verwachten we dat er na ‘één mens is voor alle mensen gestorven’ volgt dat ‘daarom niemand hoeft te sterven’. Als hij dat geschreven zou hebben, dan zou hij de gedachte hebben verwoord die theologen exclusieve plaatsvervanging noemen. Volgens die visie maakt de dood van Christus onze eigen dood overbodig. Hij is als derde partij onze plaatsvervanger, en zijn dood is puur en alleen van hem. 
Maar zo dacht de apostel er niet over. Volgens hem vervangt de dood van Christus onze dood niet, maar voltrekt onze dood zich in zijn dood. Theologen noemen dat inclusieve plaatsvervanging. Omdat er één gestorven is, zijn allen gestorven. Hij is als plaatsvervanger geen derde partij. Zijn dood behelst iedereen. Eerder zagen we al dat God in Christus ‘de wereld met zich heeft verzoend’ (2 Korintiërs 5:19). Nu zien we dat wij ook in Christus waren. Wat met hem gebeurde, gebeurde ook met ons. Toen hij veroordeeld werd, werden wij veroordeeld. Toen hij stierf, stierven wij. Wij werden meegenomen in zijn dood.
(…)
Voor ons onderwerp is de eenheid met Christus van enorm belang. Hoe scheidt God zondaars van hun zonde? Het antwoord is even simpel als diepgaand: de zondaar is gestorven met Christus. ‘Immers, we weten dat ons oude bestaan met hem gekruisigd is omdat er een einde moest komen aan ons zondige leven: we mochten niet langer slaven van de zonde zijn. Wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde’ (Romeinen 6:6-7). De dood scheidt de dader van de daad.
Dit is echter niet echt heel goed nieuws, als de dood van Christus het einde was. Wat heeft iemand aan vergeving als hij dood is? Wat kan een dode met vrijheid van zonde? Maar de apostel Paulus geloofde dat Goede Vrijdag gevolgd werd door paaszondag. De Christus die stierf, is de Christus die is opgestaan. En degene die met Christus als zondaar stierf, stond met Christus op in het nieuwe leven. Dat wordt in de doop uitgebeeld: zoals de persoon ondergedompeld wordt in het water, zo sterft de oude mens met Christus, en zoals de gedoopte uit het water naar boven komt, zo wordt de nieuwe mens met Christus opgewekt. ‘Iemand die één met Christus is’, schreef Paulus, ‘is een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen’ (2 Korintiërs 5:17)” (155 – 157).
Voor wie wil zien hoe over de hele wereld de Goede week wordt gevierd, een mooie link (met dank aan mijn zoon Tijmen)!