Blog

Op de planken

Ik word gebeld door een mevrouw van Turkse komaf. Mijn telefoonnummer heeft ze van haar imam gekregen. Ze belt eigenlijk voor haar dochter. Die moet de volgende dag een spreekbeurt houden over de vier heilige boeken. Nu zijn ze samen naar de bibliotheek geweest, maar ‘meneer, er is daar helemaal geen Bijbel!’. De verontwaardiging klinkt door in haar stem…
Ik zeg dat we jaren geleden, bij de introductie van de nieuwe Bijbelvertaling, de Bijbel die we toen op het Koopmansplein van kaft tot kaft hebben voorgelezen, aan de bibliotheek hebben geschonken. Maar dat was in 2004 en inmiddels is de bibliotheek verhuisd naar de Nieuwe Kolk en is daar recent de boel verbouwd, dus…
Ik beloof haar een Bijbel te brengen.
Als ik dat doe, en natuurlijk binnen moet komen voor koffie en Turks brood, vertelt ze enthousiast dat het plan gewijzigd is. De spreekbeurt wordt een week opgeschoven. De vraag is of ik dan in de klas kan komen. De imam zal er dan ook zijn. ‘En neemt u ook uw heilig gewaad mee?’
Natuurlijk maak ik gebruik van deze uitnodiging, zodat ik binnenkort met mijn togakoffertje ergens in Assen een schoollokaal zal binnenstappen.

Overigens nog even bij de bibliotheek binnengelopen, waar ook ik geen Bijbel aantrof. Wel de volumineuze Bijbel voor ongelovigen, trouwens. Toch even nagevraagd. Wat blijkt? Er zijn twee Bijbels in de collectie, die op dit moment beide uitgeleend blijken te zijn.

Zo zie je maar. De meest interessante titels zijn uitgeleend. De rest staat op de planken.

Previous Post Next Post

No Comments

Leave a Reply