In de Geertekerk te Utrecht bezocht ik gistermiddag de Oecumenelezing van de Raad van Kerken. Dit maal verzorgd door missiologe prof. Mechteld Jansen. Ze had haar lezing keurig in drie punten verdeeld. We maakten een toer langs de woorden ‘eenheid’, ‘verdeeldheid’ en ‘verbinding’, waarbij het uiteraard ging om het laatste. Als u geïnteresseerd bent, kunt u het allemaal nalezen op de site van de RvK.
Oecumene heeft de wind niet mee. Het meest onthutsende vond ik wat ze vertelde in het vragenkwartiertje over de situatie in haar eigen dorp Swifterbant. Daar is een samenwerking tussen de RK-parochie en de PKN-gemeente, die een en hetzelfde gebouw delen. Af en toe vieren ze samen, met soms een gemeenschappelijke maaltijdviering. Voorheen ging dat van katholieke zijde zonder ophef; nu had men onlangs het bisdom (Utrecht) daarover geïnformeerd, die reageerde per brief dat als het er zo voor stond, de parochie beter gesloten kon worden, dan door te gaan op de ingeslagen weg. Kortom: beter geen kerk, dan een kerk in verbinding met andere christenen.
Een treurig verhaal, op de drempel van onze Week van Gebed voor Eenheid. Wenst u niet te blijven hangen in verlammend cynisme, dan kunt u donderdag 19e terecht in de Zuiderkerk voor een oecumenische gebedsdienst met aansluitend gesprek, aanvang 19.30 uur.
Hoe is het mogelijk dat Christenen zover kunnen wegzinken, toch zijn er ook andere, moedgevende gebeurtenissen, zie hier: Reinier Sonneveld, “Waarom ik weer naar de kerk ga!” http://www.reiniersonneveld.nl/