Het begrip ‘palliatieve zorg’ is afgeleid van het Latijnse woord voor mantel, pallium. Dat vertelde ik gisteren in de dienst, voordat we het lied Zo vriendelijk en veilig als het licht van Huub Oosterhuis gingen zingen. Want dat lied gaat als volgt verder: zo als een mantel om mij heen geslagen, zo is mijn God (Tussentijds 120).
Het woord mantel kwam nog een paar keer terug, in een ander lied, maar ook op een cruciale plaats in het verhaal van Ruth 3, als zij in de nacht op de dorsvloer tegen Boaz zegt: Spreid uw mantel uit over uw dienares.
Omdat de NBV deze woorden anders vertaalt (Wilt u mij bij u nemen) had ik voor de lezing uit de Willibrordvertaling gekozen. Over het algemeen ben ik erg voor de nieuwe vertaling, maar hier wordt het zorgvuldige woordspel, dat op allerlei manieren in het boekje Ruth wordt gehanteerd, toch onvoldoende recht gedaan. Zeg ik, met mijn gebrekkige kennis van de Hebreeuwse grondtekst.
De meer geharnaste tegenstanders van eigentijdse vertalingen vind je in de zgn. Amsterdamse school. Een bepaalde benadering binnen de tekstuitleg, waar ik veel van heb geleerd, maar die helaas nogal van haar eigen gelijk overtuigd is. Vandaar die naam, zult u misschien denken, maar dat heeft meer te maken met de Universiteit van Amsterdam waar deze uitlegkunde is ontwikkeld.
Uit die kring las ik het boekje Bijbel voor beginners waar ik een recensie over heb geschreven. Altijd leerzaam.