Net als dagblad Trouw dacht ik aanvankelijk dat het om een 1-april grap ging, maar het is toch echt waar: de Protestantse Theologische Universiteit (PThU) verhuist naar de VU (Amsterdam) en de Rijksuniversiteit Groningen. Uitgerekend de twee plaatsten die vijf jaar geleden, na veel gekrakeel, afvielen als opleidingsplaatsen voor predikanten ten gunste van Utrecht, Leiden en Kampen. Dat leek me een grap te zijn. Te meer omdat het persbericht vermeldde dat die ochtend alle medewerkers waren ingelicht, en ik wist van niks. Nu ben ik slechts freelance medewerker, maar die moeten het kennelijk uit de pers vernemen. Ach, dat is het ergste niet. Maar dat er een eind komt aan meer dan anderhalve eeuw theologie-beoefening in Kampen, dat stemt mij weemoedig.
Zo oud ben ik nog niet, maar toch moet ik inmiddels constateren dat de kleuterschool die ik ooit bezocht en de lagere school én de middelbare school afgebroken zijn en dat nu ook de theologische school in Kampen het loodje legt. 
Schrale troost: het gebouw zal wel blijven staan, mag ik aannemen, en nog schralere troost, er blijft een theologische school in Kampen (aan de Broederweg), maar niettemin: een deel van mijn verleden wordt met dit besluit uitgewist.
Ik begrijp de argumenten. Met 400 studenten is drie locaties te veel van het goede. Theologiebeoefening hoort tenminste in de hoofdstad plaats te vinden. En een opleiding aan een volwaardige universiteit is beter dan een apart domineesschooltje, maar toch… de weemoedigheid wordt er niet mee verdreven.
Het is nog niet zo ver. Vanaf volgende week mag ik een serie colleges voor eerstejaarsstudenten verzorgen (als freelancer, dus) en dat betekent dat ik in ieder geval nog zeven keer de IJssel zal oversteken. Misschien zal ik die studenten als troost het volgende versje leren:
O mijn Kampen in de zon,
geliefd gereformeerde bastion
waar de vaderen studeerden en scheurden
en met hun bezopen koppen in de IJssel pleurden..
(drinklied Kamper theologiestudenten)
Aanvulling 8 april:
In het kader van afbraak van mijn verleden, het laatste nieuws over de kerk waar ik ooit gedoopt ben!
Gelukkig hoeft weemoedigheid niet het enige motief te zijn om te spreken over en te kijken naar dit soort ontwikkelingen. Vaak zie je in stedenbouw dat op de plek waar vroeger gebouwen van welke aard of achtergrond dan ook, zeer interessante nieuwbouw ontstaat. Met een impact op de ruimtelijke omgeving die de herinnering aan het oude doet verbleken.
Maar dat de studie uit Kampen vertrekt, wellicht, op termijn, tsja…, dat vind ik ook jammer.
troost je met de gedachte dat bavinck ook van kampen naar amsterdam ging;dus wie weet !!
@jan wessel
Niet alleen Bavinck trouwens, maar ook iemand die zich nogal door Bavinck heeft laten inspireren: Gerben Heitink (en dat is ook een praktisch theoloog, Bert).
Toch blijft het jammer en nog niet zo goed voor te stellen dat straks ‘onze’ universiteit (‘Hogeschool’ was het nog toen ik er studeerde) er niet meer is.
Zouden ze dat beeld van Calvijn op de binnenplaats van het gebouw aan de Oudestraat ook overplaatsen?
Elk nadeel hep natuurlijk ook z’n voordeel: Groningen is vanuit Assen nòg dichterbij dan Kampen.