Aan Franciscus van Assisi wordt de volgende uitspraak toegeschreven:
Predik altijd en overal het Evangelie. Gebruik, indien nodig, woorden.
Het evangelie van Pasen moet gepredikt worden. Hoe zou het anders kunnen, als er geen vrouwen zijn die met hun verhaal bij de vrienden komen? Hoe zou de goede boodschap van leven voorbij de dood ons bereiken, waren er geen mensen die het ons zouden vertellen. De Heer is waarlijk opgestaan. Dat moet je aangezegd worden.
Toch intrigeert mij die uitspraak van Franciscus.
U kent Franciscus van Assisi, die leefde in de 12e en 13e eeuw. Hij groeide op in rijkdom, maar kwam tot bekering, legde de gelofte van armoede af, stichtte de orde van de franciscanen, de minderbroeders. Franciscus’ hervormingsbeweging heeft tot op de dag van vandaag grote invloed gehad. Het is de voortdurende herinnering aan de kerk niet te vergeten waar ze vandaan komt en waar haar solidariteit moet liggen: bij de armen, bij de ontrechten, de bij gewone, kwetsbare mensen.
Franciscus overigens die ook belangrijk is geweest voor het propageren van de Kruisweg.
Het evangelie moet overal gepredikt worden, maar doe het dan zoveel mogelijk en in de eerste plaats met daden, met je levenshouding en in de praktijk. Want dat is zoveel sprekender, zoveel echter en authentieker. En als het dan helemaal niet anders kan, ja dan, dan mag je woorden gebruiken. Maar liever, lijkt deze uitspraak te suggereren, zo min mogelijk.
Wij vieren vandaag Pasen.
Het hoogfeest van ons christelijk geloof. Waar het allemaal begonnen is. De boodschap dat met Pasen blijkt: de Heer leeft! Alles waar Jezus voor stond en waar hij voor leefde, alles wat hij heeft gedáán voor de minste der mensen, dat is allemaal niet van nul en generlei waarde, dat is niet voorgoed voorbij nu hij aan het kruis is gestorven, nee. Het gaat door. Hij gaat door.
Dat is de blijde boodschap, het evangelie van Pasen. Het leven wint het van de dood. Het licht van de duisternis. En al die beelden die spreken van de blijde boodschap, in de natuur, de bloeiende tuin rond het open graf; bij alle gebeurtenissen en wederwaardigheden in je eigen leven, de blijde boodschap: hoop verdrijft de wanhoop, moed de angst.
Is dat zo? Ja, als wij tenminste dat evangelie, die goede boodschap blijven prediken, altijd en overal.
En, als het dan echt niet anders kan, dan doen we dat met woorden. Maar liever, zo, hier, met elkaar, en voor elkaar, in verbondenheid, in gemeenschap, in vreugdevol delen en weten, waar mensen samenzijn in Zijn naam, daar is Hij in ons midden, en zijn goede Geest.