Toen ik ooit in een gezelschap een bijbel tevoorschijn haalde, merkte iemand gevat op: ‘Zo, je hebt je gereedschapskist bij je?’
Inderdaad. En zoals het gezegde luidt: Goed gereedschap is het halve werk.
Daarom heb ik mij vanmiddag naar de lokale boekenboer gehaast, om een exemplaar van het nieuwe liedboek te halen. Want anders dan de loodgieter en de timmerman, die hun gereedschap van de baas krijgen, moeten wij dominees ons gerei, inclusief toga en bibliotheek, zelf aanschaffen.
In de namiddagzon het nieuwe liedboek doorgebladerd. Via de krant wist ik al dat Gezang 487 (De Heer heeft mij gezien…) het niet heeft gehaald, vanwege de seksistische tekst van de tweede strofe. Dat is al een oud pijnpunt onder feministisch theologen, die nu hun feestje kunnen vieren. Jammer vind ik het wel. Een aangepaste tekst was volgens dichter Huub Oosterhuis niet mogelijk, want als een lied eenmaal af is, dan is het af, verklaarde hij desgevraagd. Toch vreemd dat diezelfde Oosterhuis kort geleden in de krant liet optekenen dat hij dichter Willem Barnard gevraagd had of hij diens vertaling van Psalm 68 mocht veranderen, zodat katholieken het ook kunnen zingen. Hetgeen ook is geschied.
Met wat meer (rooms?) souplesse had dus wellicht 487 behouden kunnen worden, maar ja, wat let ons dat a.s. zondag gewoon te gaan zingen….