Overdenking

De lege kribbe – een dialoog

Wat heb je daar bij je?

Ik ga de Kerststal opbouwen

Kerststal? Is dat niet iets katholieks?

Ja. Maar katholiek is toch ook christelijk.
Ik weet wel, bij ons thuis vroeger hadden we dat ook niet. Maar wel een kerstboom. Ik heb het altijd gek gevonden dat dat wel mocht, terwijl een kerstboom helemaal niet met het Kerstverhaal te maken heeft. Een kerststal toch veel meer…

En nu heb je dus zelf een kerststal.

Ja, vooral toen de kinderen nog thuis waren, was dat heel leuk.
Wist je trouwens waar de traditie van de Kerststal vandaan komt?
Franciscus van Assisi is er als eerste mee begonnen, zo’n 800 jaar geleden was dat.

Daar heb je hem weer.. Je vindt het wel interessant hè, om steeds te laten zien hoeveel je weet…

Eh, nou nee, ik…ik vind het gewoon leuk om te vertellen. Ook omdat we in oktober hier in de kerk het over Franciscus hebben gehad, op 4 oktober, met de vogeltjes in de kerk. Weet je, Franciscus was een man van de eenvoud. Hij begreep dat gewone mensen veel meer hebben aan een uitgebeeld verhaal, zoals de Kerststal, dan aan allerlei ingewikkelde preken.

Maar Franciscus is toch een katholieke heilige?

Ja, maar katholiek is ook christelijk. Trouwens, toen waren we allemaal nog katholiek… dus waar hebben we het over.

Maar hoe zit het nu met die kerststal. Ik zie het stalletje inmiddels al staan.

Ja, een leuke doorzonwoning. Tocht lekker door, handig om het coronaproof te houden.
…. Hier hebben we Jozef! Altijd een beetje sneu type gevonden. Heeft geen tekst en ook duidelijke rol. Hij staat er maar een beetje bij.

Ach ja, het is uiteindelijk een bevallingsverhaal, toch. Dan heb je niet zoveel aan mannen. Die staan meestal in de weg…

Ok?!

Wie heb je daar? Moeder Maria. Dat vind IK nu bijzonder. Het verhaal vertelt dat ze een eenvoudig volksmeisje is, maar tegelijk is er dat prachtige loflied van haar. De lofzang van Maria, hebben we de afgelopen weken in de vespers gebeden.
“Met hart en ziel maak ik hem groot
En vrolijk zing ik om God mijn bevrijder.
Hij haalde de machtigen neer van hun tronen,
maar armen en kleinen hief Hij omhoog” – Dat is toch wel een bijzondere tekst voor zo’n pubermeisje uit de achterbuurt…?
Wist je trouwens dat in de kloosters elke avondvesper de lofzang van Maria wordt gebeden

Hé, hang jij nu de wijsneus uit? –
Kijk, hier zijn de herders. Die kunnen natuurlijk niet ontbreken

En de os en ……………….. mis ik de ezel?

Ehhh… Maar de wijzen zijn er wel, kijk hier heb ik ze.
Trouwens, toen we in het Zuiden woonden heb ik van een buurvrouw geleerd, dat die koningen er pas op 6 januari bij mogen komen staan. Bij haar stonden ze voor Kerst op de trap en elke dag kwamen ze een treetje lager te staan, onderweg naar de stal. Mooi toch.

Ik zie dat je maar twee wijzen hebt.

Klopt, past wel in coronatijd…. Maximaal twee op bezoek, toch?
Nee, zonder gekheid. In de loop der jaren zijn er wat figuren uit de kerststal zoek geraakt. Dat heb je, met diverse verhuizingen, ik weet het niet.
Zo is de ezel zoekgeraakt.

Maar, …. wat erger is…. We zijn het kindje jezus kwijt

Dat meen je???!!

Ja echt…. Dat is niet gespeeld. Daar kwamen we dit jaar achter.

Maar dat kan toch niet! Het kindje Jezus!! Dat is toch waar het allemaal om draait.

Mee eens. Een kerst met een lege kribbe. Dat kan inderdaad niet.
Een lege kerk, dat is tot daar aan toe, maar een lege kribbe….?
Maar, toen ik daar over nadacht, bedacht ik:
Misschien heeft het onbedoeld wel iets heel symbolisch, die lege kribbe. En dan denk ik niet alleen aan Kerstfeest in coronatijd. Ik denk ook aan het Kerstfeest zelf.
Want waar gaat het om?

Dat we het kind aanbidden.

Zeker. Daarvoor komen de herders en daarom zijn die wijzen onderweg. Maar wat of wie aanbidden we dan?
Het geheim van het Kerstfeest is toch, dat we in dat kind, dit mensenkind, God zelf ontmoeten. Dat is het wonder van Kerst en van het geloof überhaupt, dat onze God niet in de hemel blijft maar neerdaalt op aarde, zich mengt onder de mensen, mens wordt als wij.

Kerst is het wonder van de menswording, van God met ons.
En iedereen weet, wat Jezus later zelf heeft gezegd.
Dat hij daar te vinden is, waar de mensen zijn. De minste der mensen. De vreemdeling, de gevangene, de mensen met honger en dorst, enzovoort. Daar is hij te vinden, in het gelaat van de ander, in de mens die jij op jouw weg in het leven tegenkomt. De mensen naast je en om je heen. En … de mens die je ontmoet als je in de spiegel kijkt.

De kribbe is leeg… omdat wij op zoek moeten naar Jezus te midden van de mensen met wie wij vandaag leven in deze wereld van nu.
Zoals de herders ook weer van de stal weggingen, God lovende en prijzende en ze iedereen vertelden wat ze hadden meegemaakt.
De kribbe is leeg… Jezus leeft, tussen de mensen van vandaag.
Daar moeten we zijn, om het Kerstfeest te vieren.

En toch,  ik vind een lege kribbe met Kerst toch wel een dingetje.

Tja, het blijft wat sneu zo.. Eerlijk is eerlijk…
Nou ja, het is wat het is.
Bij een bijzonder jaar, past misschien wel een bijzondere kerst…
De doos is leeg…. Ik kan er niet meer van maken….
Hier moeten we het dit jaar mee doen…

Previous Post Next Post

No Comments

Leave a Reply