Op de Duitse TV is er elke zaterdagavond een korte uitzending met een stichtelijk woord, Das Wort zum Sonntag.
Nu ik mijn overdenking voor morgenochtend op de site heb geplaatst, doe ik dat voor deze keer ook, door een citaat uit mijn preek hieronder op te nemen. Het gaat morgen over de vraag Wie ben ik? en dat allemaal naar aanleiding van de doop van Jezus en de geslachtslijst die daarop volgend door de evangelist wordt vermeld. Bij de doop klinkt er een hemelse stem: jij bent mijn geliefde zoon; uit de lijst der geslachten blijkt zijn verworteling in de aardse geschiedenis. Christenen hebben daarom een dubbele identiteit.
In onze moderne samenleving is identiteit een problematisch begrip. Bij Stefan Paas (univ. docent missiologie Kampen vrijg.) vond ik daarover het volgende: 
Wij moeten onze identiteit zelf uitvinden. We moeten onze plek veroveren. En als we iets gevonden hebben, een identiteit hebben opgebouwd, zoeken we naar erkenning. Daarom zijn relaties zo belangrijk voor ons, misschien voor ons nog wel veel belangrijker dan voor onze voorouders. We hebben geen steun meer aan allerlei tradities en sociale ladders. Wij zijn losgeraakt van onze wortels. We hebben elke dag weer bevestiging nodig dat we op de goede weg zijn, dat we iemand zijn. We zoeken voortdurend naar erkenning en bevestiging door anderen: ouders, vrienden, collega’s, de samenleving. We zoeken naar veilige relaties die ons verder kunnen helpen.” (geciteerd uit: Stefan Paas & Siebrand Wierda, Zinvol leven, p. 45).
Van Dietrich Bonhoeffer zijn de volgende woorden: Wie ben ik? Ik ben de speelbal van mijn eenzaam vragen. Wie ik ook ben, U kent mij. Ik ben van U, mijn God (fragment).
Een goede zondag gewenst…