Blog

We gaan ze halen


We rijden met onze dochter richting Schiphol. Het is een spannende dag, want vandaag gaat ze hem voor het eerst in levende lijve zien. Ze gaat een migrant uit Griekenland ophalen. Tot nu toe heeft ze niet anders dan fotootjes van hem gezien. Nu is hij onderweg naar Nederland.
Hoe is dat zo gekomen?
Vorig jaar was mijn vrouw een weekje in het Shower Power huis op Lesbos. Een project waar vrouwen en kinderen uit het vluchtelingenkamp Moria veilig kunnen douchen en hun persoonlijke verzorging doen. Even weg uit de dagelijkse ellende van het kamp. Met één van de vrijwilligers daar heeft ze contact gehouden. Deze jonge vrouw woont en werkt inmiddels elders in Griekenland. Zij had de migrant op een avond op straat gevonden, alleen en verwaarloosd, en meegenomen. Nu kan hij daar niet langer blijven. Mijn dochter vond dat ze hem wel kon opvangen. Misschien omdat ze bij haar eigen ouders heeft gezien, dat het met wat goede wil best mogelijk is om een of meer migranten tijdelijk onderdak te verlenen?
Hoe dan ook, vandaag zijn we onderweg naar de luchthaven. Gespannen staan we in de aankomsthal, dichtbij het Hello Goodbye Café. Eerst zou hij dit voorjaar al komen, maar toen waren zijn papieren nog niet in orde. Nu is het zover.
Opgelucht sluit ze hem in de armen. Gelukkig zonder problemen door de douane. Eerst nog wat wennen…de taal blijft een probleem.

Het is eigenlijk verbazingwekkend eenvoudig om iemand uit Griekenland over te laten komen. Of zou dat komen omdat het hier een roodgevlekte kater betreft.
Het schijnt dat het bij menselijke migranten moeizamer gaat. Is dat niet wrang?

Vorig bericht Volgend bericht

Nog geen reacties

Laat een reactie achter