Blog

Stille Week met Rilke zaterdag

In deze Stille Week geef ik iedere dag een gedicht van Rainer Maria Rilke door, uit zijn bundel Nieuwe Gedichten, in de vertaling van Peter Versteegen.

Lijkwassing

Het had geleken dat ze aan hem wenden.
Maar toen de lamp kwam, door de donkere trek
onrustig brandend, was de onbekende
echt onbekend. Ze wasten hals en nek,

en daar zijn lot hun niet verteld was, moesten
ze iets verzinnen gaan dat waar kon zijn,
al die tijd wassend. Een van hen moest hoesten
en liet zo lang de spons, zwaar van azijn,

op het gezicht. Waarna ze kort pauzeerden,
de beide vrouwen. Uit de harde borstel
tikten de droppels; zijn getourmenteerde,
verkrampte hand wilde hun demonstreren,
aan heel het huis, dat hem nu niet meer dorstte.

Dat liet hij zien. Zij deden, bijna bang,
kort hoestende, het werk aan zijn persoon,
maar haastiger (waardoor op het behang
hun kromme schaduw in het stil patroon

zich wrong en wentelde als in een net),
totdat de vrouwen er gereed mee kwamen.
De nacht stond ongenadig in de ramen
zonder een voorhang. En één zonder namen
lag naakt en rein en stelde daar de wet.

Vorig bericht Volgend bericht

Nog geen reacties

Laat een reactie achter