1240_kruisweg-n
Blog

Op weg naar Pasen – Stille Zaterdag

In deze Stille Week teksten bij elke dag op weg naar Pasen

Overdenking in de Paaswake-viering te Vries:

Ons ‘halleluja’ klinkt in de paasnacht. Het licht is binnengedragen. Maar het wil mij voorkomen, alsof het nog niet met volle overtuiging is, alsof de aarzeling er nog omheen hangt.

Zoals een kind dat overbluft is op zijn verjaardag door al het bezoek en alle cadeaus die voor hem zijn meegebracht, zodat het door ouders en omstanders aangemoedigd moet worden, toe maar, pak het maar uit – ga er maar mee spelen.

Pasen is een ervaring, die je je steeds weer opnieuw eigen moet maken.
Als we Pasen vanzelfsprekend gaan vieren, dan missen we ergens iets.
Wie er niet verlegen mee is, kan gemakkelijk in een triomfantelijke en dus oppervlakkige paasstemming terecht komen, een flinkheid die vaak zichzelf overschreeuwt.

Pasen is een ervaring die je steeds weer op jezelf moet bevechten.
Op je eigen aarzeling en twijfel, op je eigen ongeloof, op je eigen onbegrip.

Want het staat zo haaks op alles wat er in onze wereld gebeurt, zo haaks dikwijls op onze eigen ervaring.

Vandaar dat de liturgie van de paasnacht voorziet in een catechetische opzet.
Het is een geloofsles, door zorgvuldig alle verhalen weer na te gaan die ons tot hier hebben gebracht. (Wij doen dat door een kleine selectie te kiezen)
Verhalen van de schepping en van de uittocht. Van de terugkeer uit de ballingschap tot het profetische visioen.
Er loopt een lange lijn door de geschiedenis, een kralensnoer van paasverhalen, en wij staan in die lijn.

Tenminste, als we daarvoor kiezen.
Daarom is er straks de doopgedachtenis en de geloofsbelijdenis.
Ook weer, catechetische liturgie. Waarin we nu niet alleen de verhalen horen, maar ook zelf onze stem verheffen.
Ja, dat wil ik.
Ja, ik geloof
Ja, ik ben gedoopt en deze doop herinnert mij er aan, dat ook ik voor het leven ben bestemd en niet voor de dood.

Pasen is een ervaring, die je je eigen maakt door deze actief te beamen.
En dan niet alleen met woorden, maar met heel je doen en laten, met de manier waarop je in het leven (het leven!) staat, midden tussen de mensen, midden in deze wereld.

Pasen: je zou er verlegen van worden…? Nee toch? Toe maar, pak maar uit, ga er maar mee spelen…

afbeelding-Theoblogie-750x375

Vorig bericht Volgend bericht

Nog geen reacties

Laat een reactie achter