Artikelen, Blog

mijn zegen heb je … over mijn werk als stadspredikant

De motorenzegening die we onlangs als gezamenlijke kerken hebben georganiseerd, valt niet bij iedereen in goede aarde. Van een collega kreeg ik een mail waarin hij schrijft dat vroeger mensen die alleen al naar de TT gingen kijken, verdacht genoeg waren om niet voor een kerkenraadsfunctie in aanmerking te komen. Ik suggereerde dat dat misschien de reden was waarom ze naar de TT gingen?
Hoe dan ook, voor protestanten is het wat onwennig, en eerlijk is eerlijk, datzelfde gevoel had ik ook wel wat toen ik daar met een wijwaterkwast stond.
Maar de manier waarop we het uiteindelijk gedaan hebben, de setting waarin het plaatsvond, maar vooral de reacties van degenen die zichzelf en hun voertuig lieten zegenen, maken dat ik er met voldoening op terugkijk.

In mijn werkverslag als stadspredikant kom ik er op terug.
“Het is wat mij betreft een goed voorbeeld van presentie-pastoraat, de term die in toenemende mate leidend is bij wat ik als stadspredikant doe. Je stelt de kerk en haar boodschap present, door er te zijn, door beschikbaar te zijn bij wat zich voordoet, door je op een eigen manier te verbinden met wat er gaande is in de stad.”

Misschien wil je het hele verslag lezen?
foto’s van de Motorenzegening op de website van de parochie.

Vorig bericht Volgend bericht

1 reactie(s)

  • Reply Harry 07/07/2018 at 13:54

    Nou, Bert, jullie hebben heel wat mooie mensen en machines aan jullie voorbij zien trekken. Zo’n Puch roept toch weer een hoop jeugdherinneringen op.
    Er wilden blijkbaar vele(n) een zegen ontvangen. Of ingezegend worden. De synode deed daar dit keer niet moeilijk over?

  • Laat een reactie achter