Blog

liever geen bloemen

Vanmorgen kom ik in mijn werkkamer in Vries, waar een rouwbrief op de mat ligt. Geadresseerd aan de protestantste gemeente, ter attentie van de scriba. Een overlijdensbericht van een hoogbejaarde man, geboren 1931, uit het midden van het land.
Ik vraag aan de kosteres die bezig is de tafels te schikken voor de vergadering van vanavond of zij misschien de overledene kent. Geen idee…
Snel een fotootje gemaakt en doorgeappt naar onze scriba. Net als de kosteres woont zij al jarenlang in onze gemeente.
Even later komt haar reactie: ‘Naam wel eens horen noemen, maar voor mijn tijd’.
De overledene blijkt van 1957 – 1961 gereformeerd predikant te Vries te zijn geweest. Zijn eerste gemeente.

Zondag a.s. gaan wij naar St. Jacobiparochie. Bijna ieder jaar word ik gevraagd om daar nog een keer een dienst te leiden. Ik was 24 (bijna 25) toen we daar begonnen in de gereformeerde pastorie.
Er zijn ieder jaar minder mensen die mij/ons nog kennen.
De komende 30 jaar – als we het beleven mogen – zal dat alleen maar verder afnemen.
Totdat misschien ooit mijn rouwkaart daar wordt bezorgd en er gevraagd wordt: “Weet jij soms wie dat is?”

Vorig bericht Volgend bericht

Nog geen reacties

Laat een reactie achter