Blog

Kerst voor ongelovigen

Ik was gevraagd als stadspredikant om iets te organiseren op de ijsbaan die in de Kerstperiode op het centrale plein van onze stad staat opgesteld. Die gelegenheid heb ik graag aangegrepen om een bijeenkomst te organiseren onder de titel: Kerst voor ongelovigen.

Hieronder mijn ‘Kersttoespraak’:

Kerst voor ongelovigen? En dan komt er een dominee om te spreken? Wat is dat nou weer!

Tja, dat het Kerst is, daar kan ik ook niks aan doen. Dat is nu eenmaal elk jaar op 25 december het geval en er gebeuren tegenwoordig rare dingen, maar dat zal voorlopig nog wel even blijven. Vandaag is het Kerst.

Ongelovigen? Ja, daar zijn er ook genoeg van. Vorige week stonden nieuwe cijfers in de media, het aantal mensen dat zegt niet bij een kerk te horen is alweer gegroeid. Als je ongelovig bent, hoor je bij de meerderheid. Of dat altijd prettig gezelschap is? In ieder geval ben je niet alleen – alleen met Kerst.

Maar een dominee? Die is toch wel gelovig, wat krijgen we nou! En die organiseert een kerstbijeenkomst voor ongelovigen? Dat geloof je toch zelf niet. Daar zit vast wat achter…

Ach, ik schaam me niet voor wat ik ben, maar zelf ben ik niet zo van de hokjes en de vakjes. Gelovig, ongelovig, kerkelijk, niet-kerkelijk, wit, zwart, oud of jong.
Het is maar hoe je het bekijkt. Ik hou er niet zo van om in een hokje gestopt te worden, of een etiket opgeplakt te krijgen; dat anderen precies weten hoe of ik moet denken of doen, of waar ik wel bij hoor en niet. Van dat hokjesdenken krijg je een boel ellende. Dat zien we allemaal om ons heen gebeuren, in het klein en in de grote maatschappij – we staan gemakkelijker tegenover elkaar dan naast elkaar, en is dat niet jammer. Jij vindt het toch ook niet leuk om in een hokje gestopt te worden?
Dus ja, wat is gelovig en wat is ongelovig?

Als het gaat om Kerst, dan is er heel veel wat ik niet geloof.
Of het allemaal precies zo gebeurd is als in de Bijbel wordt verteld.
t Is toch te mooi om waar te zijn? Dat schattige verhaal van dat kind dat wordt geboren midden in de koude winternacht. Over een moeder die geen seks heeft gehad maar wel zwanger is, rara, over een vader die dat allemaal zo maar pikt – verzin eens een betere smoes, meid – En die herders, ok, daar kun je je nog iets bij voorstellen, maar die engelen, en die drie wijsneuzen uit het Oosten?

Geloof me, ik ken de Bijbel goed genoeg om te weten dat het hier om verhalen gaat, niet om feiten. Je moet die verhalen niet letterlijk nemen, je moet ze serieus nemen, en dan wordt het echt een ander verhaal.
Het is een beetje zoals de makelaar die je rondleidt in een huis dat je misschien wel wilt kopen. Wat je ziet is een heleboel meuk, behang uit het jaar nul, een badkamer met groene tegels en wastafel en toilet in dezelfde jaren zeventig kleur; maar die makelaar die ziet het dus heel anders en zegt tegen je: je moet er doorheen kijken.
Zo moet je ook met dat oude Kerstverhaal omgaan. Je moet er doorheen kijken, en dan zie je altijd meer en dan wordt het eigenlijk nog wonderlijker dan je al dacht.

Want waar het om gaat, met Kerst, dat is helemaal ongelooflijk.

Dat er een kind wordt geboren en dat mensen weer hoop krijgen, en zin in het leven – dat is toch eigenlijk ongelooflijk als je rondkijkt in wat voor hopeloze wereld we leven, en toch worden er iedere dag kinderen geboren, geloven jonge ouders in de toekomst voor hun kroost.

Het is toch ongelooflijk, dat er een boodschap klinkt: Vrede op aarde; en dat er altijd weer mensen zijn die daarin geloven, die werken aan vrede en verzoening, die blijven geloven dat oorlog en strijd niet het laatste woord zijn – hoe naïef, maar dat gebeurt. Ongelooflijk toch.

Je gelooft het niet, dat wat in dat oude Kerstverhaal al wordt verteld, dat er mensen zijn die gastvrij zijn, om een kind met zijn ouders op de vlucht, op te vangen, welkom te heten, een bed, een bad en wat brood bieden – dat vluchtelingen welkom zijn en migranten niet worden tegengehouden, dat geloof je toch niet, maar het gebeurt. Ook vandaag, ook in onze eigen stad.

Het is toch niet serieus voor te stellen, dat er mensen zijn die geloven dat de redding van de wereld afhangt van mensen die geloven in de liefde en niet in geweld; van mensen die licht brengen en niet de duisternis vergroten?

Kerst is eigenlijk iets ongelooflijks. Een feest voor ongelovigen. Mensen die niet geloven in macht, geld, prestige en aanzien; maar die wel geloven in licht en vrede en dat wij dat kunnen maken, om te beginnen door een beetje aardig te zijn voor elkaar en voor onszelf.

De boodschap van licht en vrede hebben we allemaal heel hard nodig, in de wereld van vandaag misschien wel meer dan ooit, en misschien geldt dat ook voor jouw eigen persoonlijke leven. Dat mensen daarin blijven geloven, in de kracht van het licht, dat is ongelooflijk.

Ik wens jullie allemaal een heel vrolijk en blij en een ongelooflijk mooi Kerstfeest toe!


Vorig bericht Volgend bericht

Nog geen reacties

Laat een reactie achter