Blog

Geroepen

Dit jaar waren er maar twee ambtsdragers om te bevestigen. Het ging ook nog eens om een her-bevestiging, omdat de een verlengt en de ander doorgaat als bijzonder ambtsdrager, afgevaardigd naar de classis (regiovergadering). Vandaar dat ik dacht de voorbereiding wel via een simpele mededeling via de mail te kunnen afdoen. Dat bleek iets anders te liggen.

Ik maak eigenlijk standaard gebruik van teksten uit ons eerbiedwaardig Dienstboek. Die zijn daarvoor bedoeld. Het is qua taal wel wat hooggestemder dan ik zelf gewend ben, maar dat vind ik niet verkeerd. Een bevestiging in het ambt is niet zomaar een onderonsje, maar vraagt om een plechtige formulering die recht doet aan het belang van het ambt. Zo wordt aan de te bevestigen ambtsdragers onder andere gevraagd of zij geloven dat “u in uw verkiezing door deze gemeente door God zelf tot deze dienst bent geroepen”.

Daar kreeg ik dus reactie op, zoals eigenlijk bijna altijd als je dat in een voorbereidingsbijeenkomst bespreekt.
Want dat ‘door God zelf’ geroepen, ligt menigeen te zwaar op de maag. “Zo voel ik dat niet. Ik doe gewoon een stukje vrijwilligerswerk, omdat ik daarvoor ben gevraagd” is vaak de teneur van de reactie.

Geduldig leg ik dan uit, dat de nadruk gelijkelijk ligt op het door deze gemeente geroepen zijn en door God. God werkt altijd middelijk, via de menselijke ontmoeting. Maar het ambt is net iets meer dan de zoveelste vrijwilligersklus, die het ook is. In en achter de stem van mensen die jou vragen om het ambt te bekleden, klinkt de stem van God die zijn kerk in stand houdt en mensen in zijn dienst roept.

Dominee kan het mooi zeggen, maar is dat ook overtuigend?
Ik had geen zin om het dit keer hard te spelen, dus heb ik een alternatieve tekst voorgesteld, die wel genade vond bij de betreffende ambtsdrager.

Gelooft u dat u in uw ambtswerk gehoor geeft aan de roeping van God tot dienst in Zijn gemeente?

Maar wordt het daar werkelijk zoveel anders van?
Geloof jij dat…?

 

Vorig bericht Volgend bericht

1 reactie(s)

  • Reply Harry 28/09/2018 at 21:44

    Of het er anders van wordt…? ’t Is toch vooral hoe je het als (kandidaat-)ambtsdrager zelf beleeft. En of je nog een beetje gevoelig bent voor dat we in de kerk soms dingen net even anders zeggen dan in het café (of: voor de taal van de liturgie). Neemt niet weg dat ik vind dat we er wel zoiets in moeten houden, precies om de redenen die jij, Bert, duidelijk maakt.
    Overigens, waren die twee ambtsdragers echt door verkiezing boven komen drijven? (dat “u in uw verkiezing…)

  • Laat een reactie achter