bijbelVandaag wordt de Bijbel in Gewone Taal gepresenteerd aan de koning, beschermheer van het Nederlands Bijbelgenootschap, maar morgen is hij pas beschikbaar voor zijn onderdanen.
Ik was vanochtend bij de boekendealer en zag in zijn magazijn de stapel dozen met Bijbels staan. Maar hij was, hoewel hij mijn verslaving kent, onverbiddelijk, ik kreeg er geen mee, want er rust een embargo op. Ook het argument dat ik beroepshalve over het nieuwste gereedschap moet beschikken maakte geen indruk, Ik had hier graag de tekst van a.s. zondag in de nieuwe vertaling weergegeven, maar daar moeten we dus nog één nachtje op wachten.

Wat al wel bekend is van de BGT maakt me enthousiast.
Alles wat er toe bijdraagt om de Bijbel begrijpelijk te maken voor een groter (en jonger?) publiek heeft mijn sympathie, zeker als het zorgvuldig gebeurt vanuit heldere vertaalprincipes. Het taalgebruik van de BGT is eenvoudig, maar dat is niet hetzelfde als simpel.

Morgenavond vindt in de plaatselijke boekhandel de presentatie van de BGT plaats met tekst en toelichting door één van de vertalers, Stefan van Dijk.
Zelf ben ik er niet bij, omdat ik ergens anders mag optreden, maar voor iedereen in Assen en omstreken van harte aanbevolen…

Dit filmpje valt niet onder het embargo:

ars moriendi

september 30, 2014 0 reacties

‘god is blij…

september 27, 2014 0 reacties

… dat wij vanavond samen zijn’.
Dat zegt één van de Iraakse christenen tegen mij, na afloop van de interkerkelijke gebedsdienst. Samen met hen en enkele Syrische christenen, zijn zo’n 150 mensen uit Assen samengekomen in de Bethelkerk, die daarmee geheel gevuld is.
Samen bidden, samen stil zijn, een lichtje aansteken, in verbondenheid met vervolgde christenen in Irak en Syrië. Bidden vanuit onze machteloosheid, zoals aan het begin wordt verwoord.

IMG_20140926_195547
Ik vind het een indrukwekkende bijeenkomst. Helemaal als het Onze Vader wordt gebeden in de taal waarin Jezus het zijn leerlingen heeft geleerd, het Aramees, op deze plaats, de voormalige Joodse synagoge.
Bijzonder om met gelovigen uit zoveel verschillende richtingen samen te bidden.

harmonie

september 26, 2014 0 reacties

Uit het welkomwoord bij het Vredesconcert 25 september in de Jozefkerk te Assen, georganiseerd door het Platform Levensbeschouwelijke Organisaties:
“…. We hebben gemerkt, dat er niet veel voor nodig is, om mensen tegen elkaar op te zetten of tegen elkaar uit te spelen. Ook in onze eigen samenleving, waarin de neiging om elkaar de maat te nemen steeds sterker wordt.
Wij willen er in ons eigen Assen aan bijdragen om een andere toon aan te slaan.
Heel letterlijk doen we dat met ons vredesconcert.
Want wat verbindt mensen meer en krachtiger met elkaar, dan muziek?
En hopelijk werkt het vanavond net zo, als in de muziek. Dat alle verschillende klanken en kleuren, samen zorgen voor een goede harmonie”.
IMG_20140925_205509IMG_20140925_223120 IMG_20140925_210658

nasraniIn de Bethelkerk aan de Groningerstraat wordt op vrijdag 26 september een interkerkelijke gebedsdienst gehouden voor vervolgde christenen in het Midden-Oosten. Voorgangers van diverse kerken uit Assen organiseren deze bijeenkomst. Eerder al verspreidden zij een oproep om aandacht te vragen voor de vervolging van christenen en andere religieuze minderheden in. De gezamenlijke gebedsdienst is een logisch vervolg daarop. Er is bewust voor gekozen om de dienst in de Vredesweek te houden.
De gebedsdienst wordt geleid door André Huizinga, voorzitter van de Evangelische gemeente, dominee Ernst Leeftink van de Gereformeerde kerk Peelo, dominee Helène van Noord van de Protestantse gemeente en pastoor Koos Tolboom van de Rooms-katholieke parochie. Ook vertegenwoordigers van de Iraakse christelijke gemeenschap werken mee. Het is voor het eerst dat voorgangers van zoveel verschillende kerken in Assen op deze manier samenwerken.
De dienst begint om 19.00 uur en zal ongeveer drie kwartier duren. Het geheel heeft een ingetogen karakter, met ruimte voor gebed, zang en stilte. Iedereen is van harte welkom. Er wordt een collecte gehouden voor de organisatie Kerk in Nood.

check, check, check

september 22, 2014 0 reacties

Via de Gezinsapp ontvang ik van één van onze uitwonende kinderen een berichtje met bovenstaande titel. Dankzij zijn ouders (en een actie van de krant) leest hij nu twee weken de Trouw en in de zaterdagkrant heeft hij het profiel van de archetypische dominee gezien:IMG-20140921-WA0001

Check, check, check.
Het blijkt inderdaad bijna naadloos bij zijn oude vader te passen. Hahaha. Dit rijtje is één van de resultaten van een enquete onder dominees die gehouden is naar aanleiding van 10 jaar PKN. Het beeld van de hedendaagse predikant dat daaruit naar voren komt is niet zo positief: vooral een naar binnengerichte, met zichzelf ingenomen, man van middelbare leeftijd, die zichzelf graag hoort (s)preken en niet voor missionair of diaconaal werk te porren is.
Pijnlijk?
De enquetevraag was naar het meest geliefde onderdeel van het predikantswerk, en dan wordt inderdaad het voorgaan in de viering veel vaker genoemd dan missionaire projecten. Maar kun je dan meteen concluderen dat die laatste er maar een beetje bijhangen? Als je zegt dat je liever drop hebt dan pepermunt, betekent dat toch niet automatisch dat je pepermunt  niet lekker vindt? Toen ik in een gesprek dergelijke tegengeluiden sputterde, reageerde iemand dat dit nu precies de reflex is als onderzoeksresultaten je niet bevallen. Als je in de spiegel kijkt en het beeld bevalt je niet, kun je dat de spiegel niet verwijten.
Ik zal het mijn kinderen vragen….

weer komen

september 19, 2014 0 reacties

Pas als ik aan kom rijden, zie ik dat de avond gehouden wordt in het gebouw van de Nederlands Gereformeerde Kerk. Tegelijk stromen de dames al toe, enkelen in de onmiskenbare Veluwse dracht, met het haar stevig in een knotje opgebonden en gekleed in lange rok.
Ik ben uitgenodigd om voor de plaatselijke Passage-afdeling te spreken over De God van Job. Dit keer dus op een dorp aan de noordrand van de Veluwe, net binnen de grens van 1 uur rijden van Assen, die ik mezelf heb opgelegd.

ontmoetingskerk - hattem

ontmoetingskerk – hattem

Zo’n ‘uitwedstrijd’ maakt altijd wat onzeker.
Als ik locatie en publiek monster, denk ik even: moet ik mijn verhaal nog wat aanpassen? Een paar scherpe randjes eraf? Misschien wat dieper ingaan op het al dan niet historische karakter van het boek? (Over dat laatste ben ik een keer flink onderhouden ergens in de Groningse veenkoloniën, waar het relationele waarheidsbegrip nog niet doorgedrongen was.)

Uiteindelijk kies ik ervoor bij mijn eigen verhaal te blijven.
Dat blijkt, zoals vaker, de juiste belissing. Zeker, als bij het vragen stellen aan het eind van de avond een mevrouw reageert met: ‘U mag wel eens weer komen…’.

Alsof je thuis in Drenthe bent…!

Deelexperiment from Geven Ontvangen Delen on Vimeo.